De blaren op mijn handen. Teelt op mijn voeten. M'n armen doen pijn. Spierscheurtjes, denk ik, van het hangen. Aan de muur.

Klimmuur Centraal in Amsterdam was deze week het doel van de woensdagmiddaghappening. In het kader van de actie hyperactief? doe er wat mee! werd door ons wederom de wand opgezocht. Deze keer met vriend Maarten ("Ha Leon, nee, ik zou er inderdaad om twee uur zijn, maar ik heb me verslapen"), die als geoefend klimmer ons de nodige kneepjes van het vak bijbracht. Maarten liet zien dat het klimmen een vak apart is. Niet zozeer kracht telt (alhoewel dat natuurlijk wel belangrijk is), maar meer nog dan kracht is kennis van de techniek belangrijk.

Tips? Tegen de wand aankruipen (indraaien), eerst je voeten omhoog brengen en dan pas de rest van je lichaam en vooral rustig klimmen, bewaar je energie voor die momenten dat je het nodig hebt. De wijze woorden van Maarten werden in het vaderlijk oor geknoopt.

Op aanwijzingen van Maarten bikkelde Luna zich een weg omhoog over de zwarte en de witte route, zonder een andere kleur aan te raken. En volgens Maarten deed ze het heel erg goed. Luna was natuurlijk heel erg trots (en ik ook!).

Als toefje op de lagroom liet Maarten nog een keer zien hoe een moeilijke route geklommen moet worden. Een 5c. Op een schaal die loopt tot 9b valt dat nogal mee, denk je. Maar wacht maar tot de foto's online staan, dan zie je dat dat toch iets meer energie kost dan gedacht.

Binnenkort meer!